Wielcy sportowcy – Robert Fischer
Robert James Fischer przez wielu analityków jest uważany za najgenialniejszego zawodnika w historii Królewskiej Gry. Żaden z wcześniejszych, ani obecnych arcymistrzów nie może poszczycić się takimi wynikami, jakie dokonał genialny “Bobby”. Niestety po zdobyciu tytułu mistrza świata wycofał się z gry w poważnych turniejach. Zacznijmy jednak od początku…
Robert Fischer urodził się w Chicago 9 marca 1943 roku. Od samego dzieciństwa przejawiał ogromny talent w grze w szachy. Już jako czternastoletni (!) chłopiec zdobył tytuł mistrza USA (w swojej karierze dokonał tego 8 razy). W 1958 roku zdobył tytuł arcymistrza (miał piętnaście lat), oraz podzielił V-VI miejsce turnieju międzystrefowym w Portoż. Już rok później wygrywa turniej arcymistrzowski w Mar del Plata zajmując pierwsze miejsce z Borysem Spasskim. W 1962 roku miał szansę na wygranie turnieju międzystrefowego w Souse, co dawało mu prawo do gry o tytuł mistrza świata, ale wycofał się z niego, gdy przestano wypełniać jego wygórowane żądania. Kolejne lata przepełnione były sukcesami na arenie szachowej. Już wtedy narosła legenda o wielkim “Bobby’m”. Fischer grał niezwykle bojowo, był zawsze precyzyjnie przygotowany do zawodów, miał doskonałą pamięć, nie znosił remisów – wszystko to złożyło się na postać sportowca doskonałego. Zwieńczeniem jego kariery było zdobycie tytułu mistrza świata w 1972 roku po fenomenalnym zwycięstwie w turnieju pretendentów, a potem po rozgromieniu w meczu o koronę szachową Borysa Spasskiego. Warte jest podkreślenia, że Bobby dwie partie oddał walkowerem, nie stawiając się na sali gry. Nie przeszkodziło mu to w odniesieniu zwycięstwa różnicą 4 punktów nad mistrzem świata. Wszystkim wydawało się że nadeszły czasy hegemonii genialnego Amerykanina. Nic jednak bardziej mylnego. Fischer słynący z dziwnych decyzji i zachowań postawił FIDE nowe warunki na jakich miały się odbywać mecze o mistrzostwo świata. Nie zostały one w pełni zaakceptowane, co skłoniło Fischera do zakończenia kariery. W kolejnym cyklu pretendenckim zwycięstwo odniósł młody Anatolij Karpow, ale Fischer do meczu nie przystąpił. Tytuł został mu odebrany. Był to pierwszy przypadek, gdy tytuł mistrza świata został utracony walkowerem! Na kolejną oficjalną partię Fischera trzeba było czekać do 1992 roku, kiedy to rozegrał pokazowy mecz z Borysem Spaskim (Amerykanin wygrał 5 punktami).
Robertowi Fischerowi współcześni szachiści mogą zawdzięczać krocie. To dzięki niemu szachy stały się sportem, z którego można wyżyć. Jego żądania finansowe były w pełni usprawiedliwione. Jego postawa (szachisty – sportowca) stała się wzorem jak należy traktować, i jak należy podchodzić do szachów. Dzięki niemu zmienił się pogląd na przygotowanie szachisty do zawodów, bardzo rozwinęła się wiedza na ten temat. Więcej informacji o wybitnych szachistach, jak również ich partie można znaleźć na stronie Chessnet – szachy Słupsk .
Fischer zmarł 17/10.2008 roku.
Leave a Reply