W ocenie, czy to już uzależnienie i alkoholizm ważniejsze są reakcje psychiczne. Czy alkohol służy do rozwiązywania problemów? Czy pije się, aby się zrelaksować? Czy picie ma miejsce w samotności? W sieci, na stronach społecznych kampanii przeciwdziałania chorobie alkoholowej, opublikowano specjalne kwestionariusze.

Odpowiedzi na zawarte w nich pytania ułatwią nam stwierdzenie, czy choroba alkoholowa jest naszym problemem i udziałem, czy też nie. Pomogą także określić, na jakim etapie uzależnienia jesteśmy. Podobną pomoc oferuje też każdy ośrodek terapii uzależnień.

Zgłaszać się do niego mogą nie tylko osoby podejrzewające się o uzależnienia, ale także rodziny. Jak wiadomo nie od dziś, choroba alkoholowa dotyka całej rodziny. Ważne jest więc, aby cała rodzina poddała się leczeniu, oraz aby żaden z jej członków nie zamykał w sobie powstających emocji.

Mogą one mieć negatywy wpływ na całe życie danej osoby, uniemożliwiając jej stworzenie udanego związku, założenie rodziny, lub też pchając ją samą w alkoholizm lub inne uzależnienia. Najlepiej poddać się terapii już w okresie młodości.

Jest to bardzo deprymujące, dlatego osoby przed którymi swe podwoje otwiera ośrodek leczenia uzależnień z reguły bardzo szybko są w nim umieszczane.

Tak aby wieś o tym procederze nie rozeszła się po okolicy, bo może to po prostu zniechęcić osobę chorą na alkoholizm do podjęcia leczenia. Trzeba też motywować taką osobę znanym powiedzeniem, że ten się śmieje kto się śmieje ostatni.

Jeśli terapia przebiegnie pozytywnie to wolny w pewnym sensie od nałogu człowiek będzie mógł spojrzeć prosto w oczy wszystkim niedowiarkom z poczuciem ogromnego zwycięstwa. Jednak z reguły osoby którym udaje się wyjść ze szponów nałogu jakim jest alkohol nie czują satysfakcji patrząc na kolegów spod sklepu lecz przede wszystkim politowanie i żal.

Nie jest to oczywiście tęsknota do dawnego życia lecz przede wszystkim świadomość, że w grupie tych pijaczków siedzących pod sklepem jest tak naprawdę grono wartościowych osób zniewolonych wódką.